
Dowiedziawszy się, że Japonia i Niemcy budują ciężkie krążowniki, które przekraczały limity określone w Traktacie Waszyngtońskim, Admiralicja Brytyjska zaczęła projektować własne krążowniki tego samego typu. W 1938 r. przedstawiono projekt okrętu o wyporności 20 000 ton i uzbrojonego w dziewięć lub dwanaście dział kal. 203–234 mm. Jedną z opcji uzbrojenia było rozmieszczenie trzech wież z czterema działami.